Biblioteka

Podłogi i posadzki

Dodano: 25 marca 2011

Podłoga składa się z kilku warstw. Warstwa wierzchnia podłogi to posadzka, bezpośrednio pod nią znajduje się podkład. Posadzka w mieszkaniu musi mieć dostateczną wytrzymałość, być odporna na ścieranie, wgniecenia i zarysowania. Posadzka w kuchni i łazience musi być dodatkowo odporna na działanie wody i związków chemicznych.

Podłogi i posadzki
Spis treści
» Posadzka z drewna
» Panele podłogowe
» Klasyfikacja paneli laminowanych
» Masy samopoziomujące
» Wykładziny podłogowe
» Listwy i profile wykończeniowe
» Maty izolacyjne
   »Pokaż wszystko

Posadzka z drewna

Do produkcji posadzek wykorzystuje się drewno bardzo twarde (buk, grab, akacja), twarde (dąb, jesion, klon) i miękkie (sosna, świerk, brzoza). Posadzki z drewna miękkiego, które są mało odporne na ścieranie i wgniecenia, kładzie się tylko w pomieszczeniach o małym natężeniu ruchu lub tam, gdzie będą przykryte dywanem (sypialnie, pokoje dziecinne).

Na rynku spotyka się też posadzki z drewna drzew owocowych (czereśnia, wiśnia, orzech, grusza). W ostatnich latach coraz większą popularność zdobywają posadzki wykonane z drewna drzew egzotycznych. Są twarde, odporne na skurcz (dzięki temu nie odkształcają się) oraz na wilgoć - mogą być więc stosowane w łazienkach i kuchniach. Ze względu na różnice w wyglądzie deszczułek drewno dzielimy na klasy.

Deszczułki wykonane z drewna najwyższych klas mają taki sam kolor i rysunek słojów. W posadzkach niższych klas układ i barwa słojów poszczególnych deszczułek mogą się znacznie różnić, często widoczne są smugi, przebarwienia i sęki. Jednak mogą one dawać korzystne dla oka akcenty w jednostajnym wyglądzie posadzki.

Posadzki drewniane z niewykończoną powierzchnią górną wymagają szlifowania. Następnie pokrywa się je lakierem lub woskuje. Posadzki z desek można tylko pokryć pokostem lub pomalować farbą, emalią albo bejcą. Nowoczesne posadzki z drewna często mają górną powierzchnię fabrycznie wykończoną.

Parkiet tradycyjny

Parkiet tradycyjny składa się z pojedynczych deszczułek, najczęściej wyposażonych w pióro i wpust. Deszczułki uniwersalne mają pióra i wpusty na przeciwległych krawędziach.

Deszczułki wyposażone w pióra i wpusty na sąsiadujących krawędziach są przeznaczone do układania posadzki w "jodełkę" lub "cegiełkę". Można też kupić deszczułki wyposażone tylko we wpusty, które łączy się na tak zwane obce pióro (wykonane z innego materiału, na przykład z listewek).

Parkiet tradycyjny najczęściej przykleja się do podłoża klejem lub lepikiem. Można go układać w różne wzory (jodełka, cegiełka, kwadraty, romby, wzory z wprowadzeniem dodatkowych elementów). Główną zaletą parkietu jest znaczna grubość, która zapewnia dobrą izolację cieplną i akustyczną.

Parkiet może być wielokrotnie cyklinowany i szlifowany (trzeba jednak pamiętać, że szlifowanie jest możliwe nie na całej grubości deszczułki, a tylko w obrębie tak zwanej grubości użytkowej, tzn. z odliczeniem pióra i wpustu). Na parkiet tradycyjny zużywa się jednak (szczególnie przy skomplikowanym wzorze posadzki) bardzo dużo drewna.

Parkiet warstwowy

Składa się z deszczułek o grubości 10-14 mm, wyposażonych w pióra i wpusty. Deszczułki są dwu- lub trójwarstwowe. Górna warstwa użytkowa jest wykonana z twardego drewna drzew liściastych (dąb, buk, jesion, klon, czereśnia), a warstwa dolna i ewentualnie środkowa - z miękkiego drewna iglastego.

Słoje sąsiednich warstw są wzajemnie prostopadłe, co zmniejsza odkształcenia posadzki.

Deszczułki mają górną powierzchnię całkowicie wykończoną (oszlifowaną, polakierowaną kilkoma warstwami lakieru i utwardzoną) albo są tylko wstępnie oszlifowane i wymagają lakierowania, woskowania lub olejowania. Parkiet warstwowy przykleja się do podłoża klejem lub układa się swobodnie (podłoga pływająca).