| Spis treści |
|
|
Posadzka z drewna
Do produkcji posadzek wykorzystuje się drewno bardzo twarde (buk, grab, akacja), twarde (dąb, jesion, klon) i miękkie (sosna, świerk, brzoza). Posadzki z drewna miękkiego, które są mało odporne na ścieranie i wgniecenia, kładzie się tylko w pomieszczeniach o małym natężeniu ruchu lub tam, gdzie będą przykryte dywanem (sypialnie, pokoje dziecinne).
Na rynku spotyka się też posadzki z drewna drzew owocowych (czereśnia, wiśnia, orzech, grusza). W ostatnich latach coraz większą popularność zdobywają posadzki wykonane z drewna drzew egzotycznych. Są twarde, odporne na skurcz (dzięki temu nie odkształcają się) oraz na wilgoć - mogą być więc stosowane w łazienkach i kuchniach. Ze względu na różnice w wyglądzie deszczułek drewno dzielimy na klasy.
Deszczułki wykonane z drewna najwyższych klas mają taki sam kolor i rysunek słojów. W posadzkach niższych klas układ i barwa słojów poszczególnych deszczułek mogą się znacznie różnić, często widoczne są smugi, przebarwienia i sęki. Jednak mogą one dawać korzystne dla oka akcenty w jednostajnym wyglądzie posadzki.
Posadzki drewniane z niewykończoną powierzchnią górną wymagają szlifowania. Następnie pokrywa się je lakierem lub woskuje. Posadzki z desek można tylko pokryć pokostem lub pomalować farbą, emalią albo bejcą. Nowoczesne posadzki z drewna często mają górną powierzchnię fabrycznie wykończoną.
Parkiet tradycyjny
Parkiet tradycyjny składa się z pojedynczych deszczułek, najczęściej wyposażonych w pióro i wpust. Deszczułki uniwersalne mają pióra i wpusty na przeciwległych krawędziach.
Deszczułki wyposażone w pióra i wpusty na sąsiadujących krawędziach są przeznaczone do układania posadzki w "jodełkę" lub "cegiełkę". Można też kupić deszczułki wyposażone tylko we wpusty, które łączy się na tak zwane obce pióro (wykonane z innego materiału, na przykład z listewek).
Parkiet tradycyjny najczęściej przykleja się do podłoża klejem lub lepikiem. Można go układać w różne wzory (jodełka, cegiełka, kwadraty, romby, wzory z wprowadzeniem dodatkowych elementów). Główną zaletą parkietu jest znaczna grubość, która zapewnia dobrą izolację cieplną i akustyczną.
Parkiet może być wielokrotnie cyklinowany i szlifowany (trzeba jednak pamiętać, że szlifowanie jest możliwe nie na całej grubości deszczułki, a tylko w obrębie tak zwanej grubości użytkowej, tzn. z odliczeniem pióra i wpustu). Na parkiet tradycyjny zużywa się jednak (szczególnie przy skomplikowanym wzorze posadzki) bardzo dużo drewna.
Parkiet warstwowy
Składa się z deszczułek o grubości 10-14 mm, wyposażonych w pióra i wpusty. Deszczułki są dwu- lub trójwarstwowe. Górna warstwa użytkowa jest wykonana z twardego drewna drzew liściastych (dąb, buk, jesion, klon, czereśnia), a warstwa dolna i ewentualnie środkowa - z miękkiego drewna iglastego.
Słoje sąsiednich warstw są wzajemnie prostopadłe, co zmniejsza odkształcenia posadzki.
Deszczułki mają górną powierzchnię całkowicie wykończoną (oszlifowaną, polakierowaną kilkoma warstwami lakieru i utwardzoną) albo są tylko wstępnie oszlifowane i wymagają lakierowania, woskowania lub olejowania. Parkiet warstwowy przykleja się do podłoża klejem lub układa się swobodnie (podłoga pływająca).
